اجتماعیبهره وریروانشناسیمدیریت

اعتماد به نفس، کاذب یا واقعی

اعتماد به نفس یکی از ویژگی های برتر شخصیتی شناخته می شود ولی اگر بصورت اعتماد به نفس کاذب ظاهر شود آنگاه بطور معکوس است و مخرب و آسیب رسان خواهد شد.

اعتماد به نفس کاذب را شاید بتوان تظاهر به اعتماد نفس دانست در حقیقت اعتماد به نفسی توخالی و پوچ است. وقتی به ویژگی هایی باور داشته باشیم که وهم و خیالی بیش نیستند آنگاه دچار اعتماد به نفس کاذب شده ایم. این امر در زمانی که بزرگنمایی از ویژگی های خود داشته باشیم نیز صادق است.

اعتماد به نفس واقعی آنچیزی است که بر مبنای واقعیت ها و مبانی حقیقی پایه گذاری شده است و هر شخصی آن را به وضوح درک می کند.

علائم اعتماد به نفس کاذب

دروغ گفتن

این افراد با دروغ گفتن سعی می کنند که شخصیت واقعی خود را مخفی کنند و نمایش مضحکی از شخصیت ساخته شده توسط خود ارائه دهند.

بله قربان گو بودن

افرادی که اعتماد به نفس داشته باشند دارای ثبات شخصیتی می باشند و در مقابل هر حرف بالادست سر تعظیم فرود نمی آورند. چاپلوسی را می توان یکی از نشانه های عدم وجود اعتماد به نفس دانست.

غر زدن نابجا

غر زدن نسبت به هر چیز و هر کس از علائم عدم اتکا به شخصیت است و به نوعی ابراز ناخشنودی از سایرین و جلب توجه به خود است.

دورویی

دورویی یکی از علائم عدم داشتن اعتماد به نفس است. و به نوعی نمایش دادن آنچیزی که واقعا در وجود فرد نیست و به صورت ظاهری بروز می دهد در حالیکه به طور روشن می داند که آن چیز در وجودش جایی ندارد.

همیشه حق بطور کامل با آنهاست

هر اشتباهی را صرفا متوجه دیگران می دانند و خود را مبری از اشتباه می دانند. اشتباهات خود را مخفی می کنند و از قبول اشتباهات به شدت فرار می کنند.

آنها خود را مرکز توجه می دانند

این افراد تصور می کنند مورد توجه همگان قرار دارند و خود را ستاره محافل می دانند. اگر فردی واقعا اعتماد به نفس داشته باشد به هیچ وجه نیاز به توجه دیگران ندارد و برای این توجه گدایی نمی کند. اخذ تایید مستمر از سایرین یکی از علائم رفتاری این افراد است و مکررا نیاز به تایید دیگران دارند و با مخالفت سایرین نسبت به ایده های خود به شدت تقابل می کنند. البته اگر این مخالفت به شکل عامه باشد وضعیت عوض می شود.

به راحتی اعتقادات خود را تغییر میدهند

اگر فردی به آنچه می گوید و اعتقاد دارد واقعا معتقد باشد آنگاه به راحتی در مسیر باد قرار نمی گیرد و با هر صحبت جدیدی تغییر موضع نمی دهد. افرادی که برای همرنگ شدن با جماعت از تمام اعتقادات خود به راحتی عبور میکنند فقط ادای اعتماد به نفس را در می آورند.

شاید بهترین چیزی که بتوان در خصوص اعتماد به نفس واقعی و اعتماد به نفس کاذب بیان داشت این است که اگر فردی با تلاش و کوشش فراوان بخواهد خود را با اعتماد به نفس نشان دهد عملا دارای اعتماد به نفس کاذب است. مثلا برای اینکه نشان دهد فردی سخت و محکم است، سعی در نشان دادن علائمی از محکم بودن به دیگران را داشته باشد. تصنعی بودن رفتار به خوبی توسط سایرین دانسته می شود و تناقضات رفتاری در این گونه افراد باعث آزار دیگران می شود.

چطور دارای اعتماد به نفس واقعی شویم

  1. هدف را انتخاب کنیم
  2. عمل مربوط به رسیدن به هدف را تعیین کنید
  3. فرآیند مربوطه را مشخص نمایید
  4. انجام دهید
  5. نتیجه را ارزیابی کنید

در حقیقت موارد فوق هدفمند بودن و استمرار را با دید باز و مسیری روشن بیان می کند. بعنوان مثال فرض کنید تصمیم گرفته ایم که اعتماد به نفس کافی برای سخنرانی در مقابل دیگران را به دست آوریم، واضح است که هدف سخرانی است و عملی که باید انجام دهیم سخنرانی در مقابل دیگران است و باید آن را تمرین کنیم. فرآیند مربوطه و نیازمندیهای آن را باید به دقت بررسی و تحلیل کنیم. نهایتا یک سخرانی نهایی را به انجام برسانیم و بازخوردهای آنرا جمع آوری کنیم. آنگاه بر مبنای بازخوردها به اصلاح روش ها اقدام کنیم. تکرار تنها مسیر رسیدن به نتیجه دلخواه است.

همچنین بخوانید:

نکات مهم مهارت های ارتباطی

برچسب ها
نمایش بیشتر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن