علوم و تکنولوژیفضا و نجوم

ایستگاه فضایی بین المللی چیست؟

ایستگاه فضایی بین المللی به زبان ساده

ایستگاه فضایی بین المللی یک فضاپیمای بزرگ در مدار اطراف زمین است. این مکان مانند خانه ای است که خدمه فضانوردان و کیهان نوردان در آن زندگی می کنند. ایستگاه فضایی همچنین یک آزمایشگاه علمی منحصر به فرد است. چندین ملت برای ساخت و استفاده از ایستگاه فضایی با هم کار کردند. ایستگاه فضایی از قسمتهایی ساخته شده است که توسط فضانوردان در فضا مونتاژ شده اند. در مدار زمین با ارتفاع متوسط تقریباً 250 مایل در گردش است. با سرعت 17.500 مایل در ساعت حرکت می کند. این بدان معنی است که هر 90 دقیقه مدار زمین را طی میکند. ناسا برای یادگیری بیشتر از زندگی و کار در فضا از ایستگاه فضایی استفاده می کند. این درس آن را ممکن می کند که انسان ها از هر زمان دیگری بیشتر به فضا فرستاده شوند.

ایستگاه فضایی چند ساله است؟

قطعه اول ایستگاه فضایی بین المللی در نوامبر 1998 پرتاب شد. یک موشک روسی ماژول کنترل Zarya (zar EE uh) روسی را پرتاب کرد. حدود دو هفته بعد، شاتل فضایی Endeavour با Zarya  در مدار دیدار کرد. شاتل فضایی Unity node ایالات متحده را حمل می کرد. خدمه Unity node را به Zarya وصل کردند.

طی دو سال دیگر قبل از آماده شدن ایستگاه برای زندگی انسان، قطعات بیشتری به آن اضافه شد. اولین خدمه در 2 نوامبر 2000 وارد شدند. انسان ها از آن زمان تاکنون در ایستگاه فضایی زندگی کرده اند. قطعات بیشتری به مرور زمان اضافه شده اند. ناسا و شرکای آن از سراسر جهان ساخت ایستگاه فضایی را در سال 2011 به پایان رساندند.

ایستگاه فضایی چقدر بزرگ است؟

ایستگاه فضایی دارای حجم یک خانه پنج خوابه یا دو فروند جت هواپیمای بوئینگ 747 است. آن قادر است از خدمه شش نفره به علاوه بازدید کننده ها پشتیبانی کند. روی زمین، ایستگاه فضایی تقریباً یک میلیون پوند وزن داشت. ایستگاه از لبه های صفحات خورشیدی آن، وسعت یک زمین فوتبال به همراه مناطق انتهایی را دارد. آن شامل ماژول های آزمایشگاهی از ایالات متحده، روسیه، ژاپن و اروپا است.

قسمت های ایستگاه فضایی چیست؟

علاوه بر آزمایشگاه هایی که فضانوردان تحقیقات علمی را انجام می دهند، ایستگاه فضایی بخش های دیگری نیز دارد. اولین ماژول های روسی شامل سیستم های اساسی مورد نیاز برای عملکرد ایستگاه فضایی بودند. آنها همچنین برای خدمه محل زندگی را فراهم می کردند. ماژول هایی به نام nodes بخش های ایستگاه را به یکدیگر متصل می کنند.

در کناره های ایستگاه فضایی، صفحات خورشیدی هستند. این صفحات برای تأمین انرژی الکتریکی از خورشید انرژی جمع می کنند. صفحات با خرپای بلند به ایستگاه وصل می شوند. بر روی خرپاها رادیاتورهایی هستند که دمای ایستگاه فضایی را کنترل می کنند.

بازوهای روباتیک در خارج از ایستگاه فضایی سوار شده اند. از بازوهای ربات برای کمک به ساخت ایستگاه فضایی استفاده شد. این بازوها همچنین وقتی می توانند فضانوردان را به اطراف حرکت دهند وقتی آنها جهت قدم زدن در فضا به بیرون می روند. سایر بازوها آزمایش های علمی انجام می دهند.

فضانوردان می توانند با استفاده از فضاهای بسته و آب بندی شده به خارج جهت قدم زدن بروند. درگاه های اتصال به دیگر فضاپیماها امکان اتصال به ایستگاه فضایی را می دهند. خدمه و بازدیدکنندگان جدید از طریق درگاه وارد می شوند. فضانوردان به ایستگاه فضایی با سایوز روسی پرواز می کنند. فضاپیمای رباتیک از درگاههای اتصال برای تأمین منابع استفاده می کند.

چرا ایستگاه فضایی مهم است؟

ایستگاه فضایی این امکان را برای افراد فراهم کرده است که حضور مداوم در فضا داشته باشند. از زمان ورود اولین خدمه، انسانها هر روز در فضا زندگی می کردند. آزمایشگاه های ایستگاه فضایی به اعضای خدمه این امکان را می دهد که تحقیقاتی را انجام دهند که در هیچ کجای دیگر نمی توان انجام داد. این تحقیقات علمی برای مردم در روی زمین سودمند است. تحقیقات فضایی حتی در زندگی روزمره نیز مورد استفاده قرار می گیرد. نتیجه محصولاتی به نام “spinoffs” است. دانشمندان همچنین بر روی بدن افراد مطالعه می کنند که چه اتفاقی می افتد وقتی برای مدت طولانی در حالت بی وزنی زندگی می کنند. ناسا و همکارانش آموخته اند که چگونه یک فضاپیما را در حالت کارکرد خوب نگه دارند. همه این دروس برای کاوش در فضا در آینده بسیار مهم هستند.

ناسا در حال حاضر مشغول تهیه نقشه ای برای کشف جهان های دیگر است. ایستگاه فضایی یکی از اولین مراحل است. ناسا از درس های آموخته شده از ایستگاه فضایی برای ماموریتهای انسانی که به فضاهای دیگر استفاده خواهد کرد.

همچنین بخوانید:

حواشی اولین سفر به فضا و سفر به ماه

برچسب ها
نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن