زبان و ادبیاتفرهنگ و هنر

غزلی از صائب تبریزی همراه با آواز

غزلی از صائب تبریزی همراه با آواز

غزلی از صائب تبریزی براتون خواندم . اهنگی که زیر صدای شعر میشنوید ، کمانچه نوازی استاد لطفی و تنبک احمد مستنبط از البوم شبروان است.

 و این هم متن غزل:

دلربايانه دگر بر سر ناز آمده اي

از دل من چه بجا مانده که باز آمده اي

در بغل شيشه و در دست قدح، در بر چنگ

چشم بد دور که بسيار بساز آمده اي

بگذر از ناز و برون آي ز پيراهن شرم

که عجب تنگ در آغوش نياز آمده اي

مي بده، مي بستان، دست بزن، پاي بکوب

به خرابات نه از بهر نماز آمده اي

آنقدر باش که من از سر جان برخيزم

چون به غمخانه ام اي بنده نواز آمده اي

بر دل سوخته ام رحم کن اي ماه تمام

که درين بوته مکرر به گداز آمده اي

دل محراب ز قنديل فرو ريخته است

تا تو اي دشمن ايمان به نماز آمده اي

چون نفس سوختگان مي رسي اي باد صبا

مي توان يافت کزان زلف دراز آمده اي

چون نگردد دل صائب ز تماشاي توآب؟

که به رخساره آيينه گداز آمده اي

نيست ممکن که مصور شود آن حسن لطيف

صائب از دل چه عبث آينه ساز آمده اي؟

همچنین بخوانید و بشنوید:

آسمان عشق محمدرضا شجریان در دستگاه سه‌گاه

رندان سلامت می کنند

شعر، ادبیات و آواز

برچسب ها
نمایش بیشتر

یک نظر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن