زبان و ادبیاتفرهنگ و هنر

غزلی از صوفی غلام نبی عشقری

فایل صوتی

دوستان عزیز تا بحال نام صوفی غلام نبی عشقری را شنیدید؟ من تازه با این نام اشنا شدم و اطلاعات خودم را برای شما هم مینویسم. غزلی از صوفی غلام نبی عشقری شاعر بنام و خوش نام افغانستان را برایتان انتخاب کرده ام که گویا اصلیت تاجیک داشته ودر سال « 1271 هجري شمسي » در کابل  چشم به دنیا گشود و در هشتاد و هفت سالگی در سال 1358 شمسی دار فانی را وداع گفت.  

صوفی عشقری به شاعر عشق و محبت معروف است که من اینجا یکی از غزلهای عاشقانه و عارفانه ایشان را انتخاب کردم و زیر صدای این غزل زیبا هم کمانچه نوازی استاد لطفی را گذاشتم. در پایان هم اهنگ “سرزمین من” با صدای خواننده معروف افغانستان” احمد ظاهر” را میشنوید.  امیدوارم خوشتون بیاد.  

غزلی از صوفی غلام نبی عشقری

متن غزل صوفی غلام نبی عشقری


ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﻤﻜﻴﻦ ﻛﻪ ﺳﺎﻗﯽ ﺑﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻧﻪ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ
ﺭﺳﺪ ﺗﺎ ﺩﻭﺭ ﻣﺎ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺨﺎﻧﻪ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ

ﮔﺮﻓﺘﯽ ﭼﻮﻥ ﭘﻲ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺯ ﺭﺳﻮﺍﯼی ﻣﺮﻧﺞ ﺍی دﻝ
ﻛﻪ ﺩﺍﻳﻢ ﺳﻨﮓ ﻃﻔﻼﻥ ﺑﺮ ﺳﺮ دﻳﻮﺍﻧﻪ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ

ﺑﻴﺎﺩ ﺷﻤﻊ ﺭﺧﺴﺎﺭ ﻛﻪ ﻣﻴﺴﻮﺯﺩ ﺩﻝ ﺯﺍﺭﻡ
ﻛﻪ ﺍﻣﺸﺐ ﺑﺮ ﺳﺮﻡ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻃﺮﻑ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ

ﺯﻟﻴﺨﺎ ﮔﺮ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺁﺭﺩ ﺯ ﺩﻝ ﺁﻩ‌ ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻲ
ﺯﭘﺎﯼ ﻳﻮﺳﻒ ﺯﻧﺪﺍﻧﻴﺶ ﺯﻭﻻﻧﻪ مﻴﺮﻳﺰﺩ

ﺷﻮﺩ ﻫﺮ ﻛﺲ ﺑﻪ ﻛﻮﻩ ﻋﺸﻘﺒﺎﺯﯼ ﭘﻴﺮﻭ ﻓﺮﻫﺎﺩ
ﺑﺮﻭﺯ ﺟﺎﻥ ﻓﺸﺎﻧﯽ ﺧﻮﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ

ﺭﺳﺎﻧﯽ ﺑﺮ ﻣﻦ ﺍﯼ ﻣﺸﺎﻁ ﺗﺎ ﺯﻧﺎﺭ خﻮﺩ ﺳﺎﺯﻡ
ﺯ ﺯﻟﻒ ﻳﺎﺭ ﻫﺮ ﺗﺎﺭﯼ ﻛﻪ ﻭﻗﺖ ﺷﺎﻧﻪ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ
ﺍﮔﺮ ﺳﻴﻢ ﻭ ﺯﺭ ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺪﺳﺖ ﻋﺸﻘﺮﯼ ﺍﻓﺘﺪ
ﺷﺐ ﺩﻋﻮﺕ ﺑﻪ ﭘﻴﺶ ﭘﺎﯼ ﺁﻥ ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ

همچنین بخوانید و بشنوید:

آسمان عشق محمدرضا شجریان در دستگاه سه‌گاه

رندان سلامت می کنند

شعر، ادبیات و آواز

برچسب ها
نمایش بیشتر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن