دانستنی های تکنولوژیعلوم و تکنولوژی

فلسفه علم چیست

فلسفه علم ، مطالعه مفروضات، مبانی و مفاهیم علم است. فلسفه علم شاخه های مختلف علوم و ساختار اساسی آن را بررسی می کند. سوالات اصلی این علم عبارتند از ” علم چیست ؟ ” و ” چه چیزی علم نیست ؟ “، همچنین ” ویژگی علم چیست ؟” و “چگونه می توان به پیشرفت علمی دست یافت؟”

تاریخچه فلسفه علم

تاریخ فلسفه علم ریشه در فلسفه دارد و به عنوان یک رشته مستقل در قرن نوزدهم ظهور کرد. و شاخه های مختلف علوم و ساختار اساسی آن را بررسی می کند. اوگوست کامت و جان استوارت میل را می توان افراد مهمی در ایجاد این علم دانست، حتی اگرچه فیلسوفانی مانند کوپرنیک، بیکن، گالیله و کپلر در مورد موضوعات مرتبط با آن، نظرات خود را توسعه داده باشند.

حقیقت و واقعیت

فلسفه علم را می توان راهی برای توصیف نحوه انجام تحقیق و راهی برای تصمیم گیری درباره چگونگی انجام تحقیق دانست. ارتباط دنیای واقعی، داده های تجربی، مدل ها و تئوری ها با یکدیگر چگونه است و برای بهبود ارتباط آنها چه کاری می توان انجام داد؟

رابطه بین حقیقت و نظریه در قلب علم است و تعیین می کند که یک نظریه چه زمانی و چگونه به عنوان واقعیت پذیرفته می شود. بحث رئالیسم و ضد رئالیسم یک بحث فلسفی است که اساس واقعیت علمی پذیرفته شده توسط عموم را بررسی می کند.

تقلیل گرایی علمی یک ایده بسیار بحث برانگیز در فلسفه علم است، جایی که علم تعاملات پیچیده و موجودات را به مجموع اجزای تشکیل دهنده آنها تقلیل می دهد.

الگو ها

الگوی علمی چارچوبی است که شامل همه دیدگاههای پذیرفته شده رایج در مورد یک موضوع است. فیلسوف، توماس کوه، اظهار داشت که تحقیقات علمی به سمت حقایق پیش نمی رود، بلکه در معرض تعصبات و عقاید بیهوده تئوری های قدیمی است.

انقلاب علمی، جریانی که کاملاً نگاه علم به جهان را تغییر می دهد، اغلب به عنوان تغییر پارادایم شناخته می شود. یکی از نمونه های تغییر الگو کشف نظریه نسبیت است که انقلابی در درک انسان از فیزیک ایجاد کرد.

ایجاد نظریه ها

قانون تیغ اوکام معمولاً به عنوان “ساده ترین پاسخ اغلب صحیح است” توصیف می شود. این فرآیند پیرایش اطلاعات برای یافتن ساده تر حقیقت است. استفاده از قانون تیغ اوکام به محقق کمک می کند تا در ابتدا ساده ترین نظریه را بررسی کند.

هنگام انجام تحقیق، جمع آوری داده هایی که از تئوری پشتیبانی می کنند طبیعی است. بعضی اوقات محققان آنقدر مشغول تأیید نظریه خود هستند که فراموش می کنند به مشاهدات مغایر با این نظریه نگاه کنند. این اغلب به خطای تأیید شناخته می شود. این اتفاق می تواند زمانی رخ دهد که دانشمندی بیش از حد به یک نظریه وابسته باشد، اغلب به این دلیل که آن را “اختراع” کرده است.

آزمودن نظریه

اغلب آزمودن نظریه بهتر است. دانشمند سعی می کند با پیش بینی های برجسته ای که قابل آزمایش است، نظریه را توسعه دهد. دانشمندان به جای “انطباق واقعیت با نظریه های خود” بیشتر سعی در آزمودن نظریه و وفق دادن آن با واقعیت هستند. وقتی واقعیت را با نظریه نطابق دهید، غالباً با نظریه هایی روبرو می شوید که به گونه ای تنظیم شده اند که “همه چیز” را تأیید می کنند.

محققان غالباً از فرضیه های تحقیقی استفاده می کنند تا علم خود را قابل آزمایش کنند. با این حال، تجزیه و تحلیل موردی، یک نوع فرضیه اضافی است که به نتایج یک آزمایش اضافه می شود تا سعی کند شواهد مخالف را توضیح دهد.

هنگام تحقیق، مفید است که بخاطر داشته باشید صحت یک نظریه به باورهای محققان بستگی ندارد بلکه هر چقدر هم آن را باور داشته باشید، در صحت آن موثر نیست.

علم چیست؟

فلسفه علم تلاش می کند علم را از دین و شبه علم متمایز کند. روش های فوق (مانند تیغ اوکام، آزمودن و آزمایش پذیری) تلاش هایی برای جدا کردن موارد علمی از “غیرعلمی” است.

بحث دین و علم در سالهای اخیر بیش از هر زمان دیگری در اخبار رواج یافته است. انشعاب علم و دین از قرن هفدهم آغاز شد. این یک مرحله ضروری در پیشرفت دانش بشری بود.

علم فرینج شاخه ای از علم است که از نظریه های علمی ثابت شده جدا گردیده است. برخلاف شبه علم، این روش هنوز از روش علمی استفاده می کند، اما حداقل برای عقاید رایج زمان بسیار حدس و گمانی است. علوم به درد نخور، علوم فرینج و بدون تز است، که معمولاً وقتی سیاست و کسب و کار تأثیر زیادی روی تحقیقات می گذارد، انجام می شود.

باورهای غلط در علم یک باور رایج است، جایی که یک حقیقت غیر کامل یا دروغ به عنوان یک واقعیت علمی جاودانی می شود.

منبع:

https://explorable.com/

برچسب ها
نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن