اجتماعیتربیت کودکمهارت ارتباط

نکات آموزنده در تربیت کودکان و نوجوانان براساس رده بندی سنی

نکات آموزنده در تربیت کودکان و نوجوانان براساس رده بندی سنی: از نوزادی تا نوجوانی. بیاموزیم چگونه با کودکمان برخورد کنیم.

نوزادان ( دو ماهه تا یکسال)

• نوزادان با مشاهده آنچه انجام می دهید یاد می گیرند، بنابراین نمونه هایی از رفتاری را که انتظار دارید تعیین کنید.

• برای راهنمایی کودک خود از جملات مثبت استفاده کنید. به عنوان مثال، به جای اینکه از او بخواهید نایستد” بگویید “زمان نشستن است”.

• کلمه “نه” را برای موضوعات مهمتری مانند ایمنی ذخیره کنید. با دور از دسترس قرار دادن اشیا خطرناک یا وسوسه انگیز، نیاز به کلمه “نه” را محدود کنید.

• منحرف کردن و جایگزینی یک چیز خطرناک یا ممنوع با چیزی که بازی با آن اشکالی ندارد، در این سن راهکار خوبی است.

• همه کودکان، از جمله نوزادان، به تربیت مداوم نیاز دارند، بنابراین با شریک زندگی خود، اعضای خانواده و پرستار او صحبت کنید تا قوانین اساسی را همه دنبال کنند.

کودکان نوپا ( یک تا چهار سال)

• کودک شما شروع به تشخیص آنچه مجاز و غیرمجاز است می کند اما ممکن است برخی قوانین را آزمایش کند تا ببیند شما چگونه واکنش نشان می دهید. به رفتارهایی که دوست دارید توجه کنید و آنها را تحسین کنید و رفتارهایی را که نمی پسندید نادیده بگیرید. در صورت لزوم او را به فعالیت دیگری مشغول کنید.

• هنگامی که کودک شما برای تسلط بر مهارت ها و موقعیت های جدید تلاش می کند، امکان کج خلقی بیشتر می شود. عوامل این کج خلقی ها، مانند خستگی یا گرسنگی را پیش بینی کنید و با چرت زدن و وعده های غذایی به موقع به آنها کمک کنید.

• به کودک نوپای خود بیاموزید که کسی را نزند، گاز نگیرد و از رفتارهای خشونت آمیز استفاده نكند. یک الگوی بدون رفتار غیرخشونت آمیز مانند زدن کودک نوپای خود را همزمان با  کنترل اختلافات تان با شریک زندگی خود برنامه ریزی کنید.

• در اجرای محدودیت ها ثابت قدم بمانید. در صورت نیاز وقفه استراحت کوتاه را امتحان کنید.

• درگیری های بین خواهر و برادر را بپذیرید اما از جبهه گیری خودداری کنید. به عنوان مثال، اگر در مورد اسباب بازی بحثی پیش آمد، می توان اسباب بازی را کنار گذاشت.

 سن پیش دبستانی

• کودکان در سن پیش دبستانی هنوز در تلاشند بفهمند که چگونه و چرا کارها انجام می شود و عملکرد آنها چه تاثیری دارد. همانطور که رفتار مناسب را یاد گرفتند، انتظار داشته باشید که آزمایش محدودیت والدین و خواهر و برادر را ادامه دهند.

• شروع به انجام کارهای مناسب سن آنها، مانند کنار گذاشتن اسباب بازی هایشان. راهنمایی های ساده و گام به گام ارائه دهید. با ستایش به آنها پاداش دهید.

• به كودك خود اجازه دهید تا از بین گزینه های قابل قبول، هدایت مجدد و تعیین محدودیت های معقول، انتخاب كند.

• به کودک خود بیاموزید همانطور که می خواهد با او رفتار شود با دیگران رفتار کند.

• توضیح دهید که احساس عصبانیت اشکالی ندارد، اما صدمه زدن به کسی یا شکستن چیزها قابل قبول نیست. به آنها بیاموزید که چگونه با احساس عصبانیت از راه های مثبت کنار بیایند، مانند صحبت در مورد آن.

• برای حل اختلافات، از وقفه زمانی استفاده کنید یا منبع اختلاف را حذف کنید.

   کودکان در سن دبستان

• کودک شما شروع به درک درست و غلط می کند. در مورد انتخاب هایی که در شرایط دشوار دارند، اینکه گزینه های خوب و بد کدامند و اینکه تصمیم گیری آنها چه بدنبال خواهد داشت، صحبت کنید.

• در مورد انتظارات خانواده و عواقب منطقی پیروی نکردن از قوانین خانواده صحبت کنید.

• تعادل بین امتیازات و مسئولیت را فراهم کنید.  به کودکان هنگام پیروی خوب از قوانین امتیازات بیشتری بدهید.

• به آنها پیوسته صبر، توجه و احترام به دیگران را آموزش دهید.

• اجازه ندهید خود یا دیگران از تنبیه بدنی استفاده کنند. اگر در منطقه ای زندگی می کنید که مجازات بدنی در مدارس مجاز است، شما حق دارید بگویید که کودک شما را کتک نزند.

نوجوانان

• با رشد مهارت های تصمیم گیری مستقل در نوجوان، باید عشق و پشتیبانی بی قید و شرط خود را با انتظارات، قوانین و مرزهای مشخص متعادل کنید.

• به نشان دادن علاقه و توجه فراوان ادامه دهید. هر روز برای صحبت وقت بگذارید. جوانان اگر با اعضای خانواده خود در ارتباط باشند، احتمالاً گزینه های سالم را انتخاب می کنند.

• دوستان نوجوان خود را بشناسید و در مورد روابط مسئولانه و محترمانه صحبت کنید.

• تلاش ها، دستاوردها و موفقیت های نوجوان خود را در کارهایی که انجام می دهد و یا نمی دهد بپذیرید. انتخاب جلوگیری از مصرف دخانیات، سیگارهای الکترونیکی، الکل یا سایر مواد مخدر را ستایش کنید. در این زمینه هاا خودتان الگوی خوبی برای او باشید.

از اشتباهات درس بگیرید حتی از اشتباهات خودتان

به یاد داشته باشید که به عنوان والدین، ​​اگر احساس می کنید که روی خودتان کنترل ندارید به خود وقفه زمانی بدهید. فقط مطمئن شوید که کودک شما در یک مکان امن قرار دارد.  سپس چند دقیقه به خود فرصت دهید و چند نفس عمیق بکشید ، بگذارید آرام شوید و یا با یک دوست تماس بگیرید. وقتی حالتان بهتر شد، به سراغ فرزند خود بروید، یکدیگر را در آغوش بگیرید و از ابتدا شروع کنید.

اگر بار اول به خوبی از پس شرایط بر نمی آیید، سعی کنید نگران آن نباشید. به کاری که می توانستید متفاوت انجام دهید فکر کنید و دفعه دیگر سعی کنید آن را انجام دهید. اگر احساس می کنید در موقعیت پیش آمده واقعاً اشتباه کرده اید، منتظر بمانید تا آرام شوید، از فرزندتان عذرخواهی کنید و توضیح دهید که چگونه در آینده این شرایط را کنترل خواهید کرد. حتما به قول خود عمل کنید. این کار به کودک شما الگوی خوبی از چگونگی اصلاح اشتباهات را می دهد.

منبع: https://www.healthychildren.org

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا