اجتماعیتربیت کودک

چرا دایناسورها منقرض شدند

سوالات علمی کودکان

66 میلیون سال دایناسورها منقرض شدند. چرا دایناسورها منقرض شدند . این یکی از سوال های علمی است که بسیاری از کودکان می پرسند. دلیل انقراض و شواهد مربوط به پایان دوره دایناسورها را در این مطلب مطالعه کنید.

استخوانهای فسیلی فراوان، دندانها، مسیرهای ردیابی و سایر شواهد نشان داده است که زمین حداقل 230 میلیون سال قلمرو دایناسورها بوده است. اما تاکنون حتی یک اثر از دایناسورها در سنگ های با عمر کمتر از 66 میلیون سال پیدا نشده است. در آن مرحله، همزمان با تسلیم دوره کرتاسه به پالوژن، به نظر می رسد که همه دایناسورهای غیرپرنده ناگهان حیات شان متوقف شده است.

در کنار آنها خزندگان دریایی مهیب مانند موزاسورها، ایکیوسورها و پلسیوسورها و همچنین همه خزندگان پرنده معروف به پتروسارس هم که حضور داشتند از بین رفتند. به نظر می رسد جنگل های قدیمی در بیشتر کره زمین سوخته اند. در حالی که برخی از پستانداران، پرندگان، خزندگان کوچک، ماهی ها و دوزیستان زنده مانده بودند، تنوع در میان اشکال حیاتی باقی مانده به شدت کاهش یافت. در مجموع، این واقعه انقراض جمعی سه چهارم زندگی روی زمین را رقم زد.

باستان شناسان تلاشی عظیم برای پیوند دادن اتفاقات رخ داده انجام می دهند و نظریه های مربوط به آنچه دایناسورها و بقیه ساکنان کرتاسه این سیاره را کشت( چرا دایناسورها منقرض شدند)، متفاوت هستند. در حال حاضر، دو ایده برجسته که در جامعه علمی با آن مبارزه می شود اینها هستند: آیا دایناسورها قربانی خشونت بین سیاره ای شده اند یا مشکلات زمینی بوده اند؟

مرگ از بالا بر سردایناسورها فرود آمده

یکی از مشهورترین نظریه های مربوط به اینکه چرا دایناسورها منقرض شدند ، فرضیه آلوارز است که به نام دو نفره پدر و پسر لوئیس و والتر آلوارز نامگذاری شده است. در سال 1980، این دو دانشمند این ایده را مطرح کردند که شهاب سنگی به بزرگی کوه، 66 میلیون سال پیش به زمین اصابت کرده و جو را با گاز، گرد و غبار و آوار پر کرده است که به شدت اوضاع جوی را تغییر داده است.

شواهد این فرضیه

شواهد اصلی آنها، مقدار بسیار عجیب و غریب فلز ایریدیوم در آنچه به عنوان لایه کرتاسه-پالئوژن یا K-Pg شناخته می شود، است. ایریدیوم در پوسته زمین نسبتاً نادر است اما در شهاب سنگها به وفور یافت می شود و همین امر باعث شد تا آلوارزها به این نتیجه برسند که انقراض دست جمعی دایناسورها توسط جسم فرازمینی ایجاد شده است. وقتی دانشمندان توانستند واقعه انقراض را به یک دهانه برخورد شدید در امتداد ساحل شبه جزیره یوکاتان مکزیک پیوند دهند، این تئوری قدرت بیشتری پیدا کرد. به نظر می رسد دهانه Chicxulub با حدود 93 مایل عرض و سن مناسب پاسخگوی خوبی به مرگ دیناسورها باشد.

در سال 2016، دانشمندان یک هسته سنگی را در داخل قسمت زیر آب Chicxulub حفر کردند، و نمونه ای را که در عمق زیر بستر دریا کشیده شده بود، بالا کشیدند. این نگاه اجمالی به داخل دهانه ایجاد شده نشان داد که این ضربه چنان نیرومند بوده که می تواند مقادیر کشنده سنگ و گازهای بخار شده را به اتمسفر بفرستد و اثرات آن برای سالها ادامه خواهد داشت. و در سال 2019، باستان شناسان در حال حفاری در داکوتای شمالی گنجینه ای از فسیل ها را بسیار نزدیک به مرز K-Pg یافتند که اساساً بقایای یک اکوسیستم کامل را که کمی قبل از انقراض جمعی  دایناسورها وجود داشت، را نشان می داد. به طور واضح، لایه های فسیلی حاوی انبوهی از تکه های شیشه ای کوچک به نام تکتیت بودند- احتمالاً تکه های سنگ ذوب شده که در اثر برخورد با اتمسفر جامد شده و سپس بر روی زمین باریده است.

خشم آتشفشانی

با این حال، دانشمندان دیگر معتقدند که شواهد مربوط به یک رویداد عظیم برخورد شهاب سنگ معتبر نیست، و احتمال دارد دلیل اینکه چرا دایناسورها منقرض شدند بیشتر خود زمین باشد.

شواهد این فرضیه

جریانهای گدازه قدیمی در هند معروف به تله های دکن همچنین به نظر می رسد که از نظر زمانی با اواخر دوره کرتاسه مطابقت داشته باشد، و طغیانهای گسترده ای از گدازه ها از 60 تا 65 میلیون سال پیش به بیرون پرتاب شده است. امروزه، سنگ آتشفشانی حاصل تقریباً 200000 مایل مربع را با لایه هایی پوشانده است که در بعضی مکانها ضخامت بیش از 6000 فوت دارند. چنین رویداد ناگهانی آسمان را با دی اکسید کربن و گازهای دیگر که می توانست آب و هوای زمین را به طور چشمگیری تغییر دهد پر کرد.

طرفداران این نظریه به سرنخ های متعددی اشاره می کنند که پیشنهاد می کنند آتشفشانی گزینه مناسب تری برای انقراض دایناسورهاست. برای اولین بار، برخی از مطالعات نشان می دهد که درجه حرارت زمین حتی قبل از رویداد ضربه شهاب سنگی پیشنهادی تغییر کرده است. تحقیقات دیگر شواهدی در مورد تلفات توده ای خیلی زودتر از 66 میلیون سال پیش پیدا کرده است، با برخی نشانه ها که نشان می دهد به ویژه دایناسورها در اواخر دوران کرتاسه در حال کاهش تدریجی بوده اند. علاوه بر این، فعالیت های آتشفشانی در این سیاره مکرر است و مقصر قابل قبولی برای سایر انقراض های باستانی است، در حالی که حملات عظیم شهاب سنگ بسیار نادر است. حامیان می گویند، این هم منطقی است ، اگر فورانهای آتشفشانی مداوم علت اصلی نابودی K-Pg در سراسر جهان باشد.

چرا دایناسورها منقرض شدند به هر دو دلیل نباشد

به طور فزاینده ای، دانشمندان در تلاش برای کشف این رمز و راز ماقبل تاریخ، جایی برای ترکیبی از هر دو ایده را می بینند. ممکن است دایناسورها گیرنده های بدشانسی از یک یا دو عامل زمین شناسی باشند، آتشفشان اکوسیستم ها را به اندازه کافی ضعیف می کند تا آنها را در برابر شهاب سنگ ورودی آسیب پذیر کند.

اما این تصور بستگی زیادی به قدمت دقیق تر Deccan (کوه آتشفشانی که به صورت سنگهای پله ایی شکل گرفته و در هند قرار دارد) و دهانه Chicxulub دارد. در سال 2019 ، دو مطالعه مستقل سرنخ های ژئوشیمیایی گدازه  Deccantرا مورد بررسی قرار دادند و به نتایج کمی متفاوت رسیدند، در یک مقاله نشان می دهد که آتشفشان ها با ایجاد کاهش شرایط جوی قبل از ضربه، نقش مهمی در نابودی دایناسورها دارند و در مقاله دیگر گفته شده است که فوران ها پس از واقعه ضربه بوده و ممکن است تنها نقش کوچکی در انقراض دایناسورها داشته باشد.

این بحث ممکن است سالها ادامه داشته باشد، زیرا دانشمندان سرنخ های جدیدی را کشف می کنند و تکنیک های جدیدی برای درک گذشته پیدا می کنند. اما این که آیا مهاجمان فضایی مقصر انقراض دایناسورها هستند یا مقدار زیادی گدازه، این موضوع واضح است دانشمندانی که آخرین شرایط دایناسورها را مطالعه می کنند، درسهای حیاتی در مورد تأثیرات تغییر چشمگیر آب و هوا بر ساکنان زمین را افشا می کنند.

منبع: https://www.nationalgeographic.com

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا