بازاریابیکسب و کار

کوچینگ چیست

کوچینگ چیست و درباره ی تاریخچه ی آن، ویژگیها و انواع آن، فرآیند تبدیل شدن به یک مربی و شباهت و تفاوت آن با برخی مشاغل شبیه بیشتر بدانید

تعریف کوچینگ در سال 2020 چیست و امروزه چگونه کار می کند

کوچینگ روشی برای دستیابی به اهداف تعیین شده است. مربی از طریق گفتگو به کارفرمای خود کمک می کند تا هدف خود را به درستی تعیین کند، بهترین راه را برای رسیدن به هدف پیدا کند و پتانسیل درونی پنهان را در فرد آشکار کند.

مربی نمی گوید چگونه می توان به موفقیت دست یافت، اما سوالاتی را مطرح می کند که مشتری از طریق آنها خود راه حل وظایف خود را پیدا می کند.

فرهنگ لغت کمبریج کلمه کوچینگ “مربیگری” را به عنوان “شغل یا فعالیت ارائه آموزش برای افراد یا کمک به آماده سازی آنها برای چیزی” تعریف می کند. اما این تعریف کاملاً درستی نیست، زیرا کوچینگ یا مربیگری آموزش یا آماده سازی نیست – بلکه در راه رسیدن به هدف شما را کمک و پشتیبانی می کند.

تاریخچه کوچینگ یا مربیگری

مولد کوچینگ، مدارس فلسفه باستان در نظر گرفته می شود، جایی که دانش مستقیماً از استاد به دانش آموز منتقل نمی شد. معلم سوالات هدایت گر را می پرسد، و دانش آموز خودش به جواب می رسد.

مربیگری مدرن: تیموتی گالوی و جان ویتمور.

تیموتی گالوی. باور عمومی است که مربیگری در دهه 1970 به عنوان ادامه ایده های “جنبش پتانسیل انسانی” ظاهر شد. اولین نشریه اساسی درباره کوچینگ توسط تیموتی گالوی نوشته شد و “بازی داخلی تنیس” نام داشت که در سال 1974 منتشر شد. گالوی اصول کار مربی ورزشی همراه با  قوانینش و نحوه انتقال این اصول از ورزش به سایر بخشهای زندگیش را در آن شرح داد.

جان ویتمور یک راننده حرفه ای مسابقه بود و پس از اتمام حرفه ورزشی خود، یک تاجر موفق شد. در سال 1971 وی با گالوی ملاقات کرد و شروع به تحصیل کوچینگ یا مربیگری با وی کرد و در ترویج اصول “بازی داخلی” کمکش کرد. در سال 1979، ویتمور اصول “بازی درونی” را در انگلستان رواج داد. در اواخر دهه 1980 ، ویتمور مدل GROW (Goal, Reality, Options, What) را توسعه داد. وی در سال 1992 کتاب “مربیگری برای عملکرد” ​​را منتشر کرد که به عنوان کتاب اصلی کوچینگ شناخته شد. جان ویتمور نظریه پرداز اصلی آموزش مربیگری مدرن است.

از اواسط دهه 1990 مربیگری جایگاه مختص خود را یافت و اولین سازمانهای بین المللی شروع به کار می کنند: “انجمن کوچینگ یا مربیگری”، “فدراسیون بین المللی مربیان”. این سازمان ها استانداردهای آموزشی برای مربیان را ایجاد کرده اند.

مربیگری یا کوچینگ چیست

کوچینگ بر 5 اصل پایه ریزی شده است.

اوضاع روحی و روانی مردم خوبه . هیچ آدم با قضاوت نادرست وجود ندارد.

در انسان، قدرت اولیه برای رسیدن به هدف وجود دارد.

همه اقدامات با نیت مثبت انجام می شود.

مردم همیشه تغییر می کنند و این روند اجتناب ناپذیر است.

هر فرد به دنبال انتخاب بهترین گزینه از فرصت هایی است که در اختیار او قرار می گیرد.

انواع کوچینگ چیست

تقسیم دقیق مربیان بر اساس شکل و نوع فعالیت وجود ندارد، اما سه دسته وجود دارد که معمول است:

کوچینگ زندگی.

کوچینگ تجاری

کوچینگ ورزشی.

پروسه کوچینگ به چه صورت است

تعامل بین مربی و کارفرمای او جلسه مربیگری نامیده می شود. در جلسه، مربی اساساً به مشتری گوش می دهد و گاهی از او سوالاتی می کند.

مشتری خود به سوالات پاسخ می دهد و در فرآیند یافتن پاسخ سوالات ، راه حل هایی برای دستیابی به هدف می یابد. معمولاً تأثیر این جلسات در دو مرحله انجام می شود – اولیه  که بلافاصله قابل مشاهده است و پنهانی آن که  به صورت بهبود کلی کیفیت زندگی مشتری، افزایش انگیزه و اعتماد به نفس اوست.

چگونه مربی شویم

افرادی که می خواهند مربی شوند یک تصور غلط اصلی  دارند- “برای مربیگری من باید در زمینه ای که می خواهم مربی شوم موفق شوم.” موفقیت در هر زمینه ای مورد استقبال قرار می گیرد. اما وظیفه مربی این نیست که به شما بگوید چگونه به موفقیت دست یافته است، بلکه کمک به مشتری برای فعال کردن پتانسیل درونی خود، آشکار کردن توانایی های پنهان فرد، برای رسیدن به هدف است.

برای کوچینگ، شما باید یاد بگیرید، دوره ای را بگذرانید و گواهینامه بگیرید. اما دوره و گواهینامه به تنهایی کافی نیست. برای تبدیل شدن به یک مربی خوب، یک شخص باید:

  • از خصوصیات فردی بالایی برخوردار باشند: مشاهده ، مسئولیت پذیری، اجتماعی بودن، خلاقیت، نشاط ، شجاعت، ثبات عاطفی، دقت.
  • از عموم نترسد
  • آرام باشد
  • خوش فکر و در کارش تنوع داشته باشد.
  • از کیفیت خودسازی برخوردار باشید.
  • موقعیت زندگی فعالی داشته باشید.
  • کمک کردن به مردم را دوست داشتن و به تجارت آنها اعتقاد داشتن.

ویژگی ها و تفاوت های مربیگری

این حرفه چندین ویژگی متمایز دارد:

مربی ملزم به درک همه قوانین زمینه ای نیست که مشتری خود در آن تلاش می کند تا به موفقیت برسد و مستقیماً به سوالات پاسخ نمی دهد، اما به مشتری کمک می کند تا با استفاده از مهارت های خود پاسخ ها را پیدا کند.

شباهت ها و تفاوت ها در مقایسه با روان درمانی

مربیگری و روان درمانی شباهت های زیر را دارند: در هر دو مورد با مشتری بدون توهم همانطور که هست رفتار می شود و تابع قوانین و الگوهای کلی نیست. یک فضای راحت و محرمانه برای مشتری ایجاد می کند، که در آن می تواند کاملا خود را نشان دهد.

مربیگری و روان درمانی هر دو با هدف درک انگیزه ها، ارزش ها و احساسات واقعی مشتری در مورد مسئله موردنظر انجام می شود.

اما، با روش های مشابه، اهداف مربیگری و روان درمانی متفاوت است. روان درمانگر برای بهبود وضعیت امروز فرد روی گذشته مشتری کار می کند. روان درمانی بر روی لحظات استرس زای گذشته که بر زمان حال تأثیر می گذارد کار می کند و به حل آنها کمک می کند. روان درمانی گذشته را برای بهبود وضعیت حال هدف می گیرد. در حالی که  مربی به مشتری کمک می کند تا پتانسیل درونی خود را فعال کند، تا موثرترین راه رسیدن به هدف را بیابد. مربیگری روی حال به آینده کار می کند.

مربی سعی نمی کند مشتری خود را درمان کند، او همه را کاملاً سالم، و توانمند می داند.

شباهت ها و تفاوت ها با منتورها یا راهنما

هدف از کوچینگ و منتورینگ دستیابی به نتیجه مشابه – رشد شغلی یا شخصی مشتری است. اما روشهای دستیابی به اهداف متفاوت است. منتور شخصی است که در زمینه خود موفقیت کسب کرده است و اکنون به مشتری کمک کرده و تجربیات خود را با او در میان می گذارد. مهارت ها را منتقل می کند، به خارج شدن از شرایط دشوار کمک می کند، سرنخ می دهد – و مستقیما به مشتری کمک می کند. مربی مستقیماً نکاتی را نمی گوید، اما به مشتری کمک می کند تا پاسخ سوالات کلیدی را پیدا کند.

منبع: https://mentoringgroup.com

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا